---

Παύλος Σιδηρόπουλος -H επίσημη ιστοσελίδα

---

E-mail Εκτύπωση PDF

ΧΩΡΙΣ ΜΑΚΙΓΙΑΖ
1989, MBI 10330

Πλευρά Α'

1)  Γυναίκα  (3:42)
2)  Blues  (6:47)
3)  Αποκάλυψη  (3:39)
4)  Aλί  (5:39)

Πλευρά Β'

1)  Της Εθνικής Συμφιλίωσης  (2:15)
2)  Ποιοί Είσαστε Εσείς  (2:44)
3)  Τω Αγνώστω Θεώ
  (6:02)
4)  Welcome to the Show  (4:32)
5)  Τα σιγανά ποτάμια  (3:12)

Μουσική – Στίχοι – Ερμηνεία: Παύλος Σιδηρόπουλος

Παίζουν οι Απροσάρμοστοι:
Παύλος Σιδηρόπουλος: τραγούδι, κρουστά
Οδυσσέας Γαλανάκης: ηλεκτρική κιθάρα
Βασίλης Πετρίδης: ηλεκτρική κιθάρα
Αλέκος Αράπης: ηλεκτρικό μπάσο
Λουκάς Γκέκας: πλήκτρα
Κυριάκος Δαρίβας: τύμπανα

Παραγωγή: Πάνος Ηλιόπουλος («ΠΟΡΤΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ»)
Ηχοληψία: Γιώργος Καραγιαννίδης
Master Tape: Φραγκίσκος Σοφτάς (STUDIO TRACKS)
Σχεδίαση εξωφύλλου: Κατερίνα Αντωνίου
Φωτογραφίες: Νίκη Χριστοπούλου
Χάραξη: Μίμης Καντός (FABEL)
Ευχαριστίες στους: Σπύρο Ράλλη, Γιώργο Τζοβανάκη

TRIVIA

  • Σχετικά με την παραγωγή του δίσκου, ο Πάνος Ηλιόπουλος αναφέρει σε μεταγενέστερη μαρτυρία του: «Ο ήχος του δίσκου ήταν ο ήχος του βίντεο. Με την τεχνολογία της εποχής έγινε η αποθορυβοποίηση και το ψευδο-stereo. Στα κομμάτια ο Παύλος δεν ήθελε τα χειροκροτήματα. Έτσι, στο master που κάναμε δεν υπήρχαν. Όταν όμως κυκλοφόρησε ο δίσκος, και χειροκροτήματα είχε, και μια μουντάδα είχε, και γενικά η ηχογράφηση ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είχαμε μαζί με τον Παύλο παραδώσει σαν master στα χέρια του διευθυντή της εταιρίας, Σπύρου Ράλλη».

  • Ο ίδιος ο Παύλος, στην τελευταία συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του ROCK FM, χαρακτήριζε το δίσκο ως «απαράδεκτη παραγωγή» και ισχυριζόταν πως είχε παραδώσει εν λευκώ την ευθύνη στον Ηλιόπουλο. Παράλληλα, υπάρχει μία ακόμη μαρτυρία του Ηλιόπουλου, σύμφωνα με την οποία, η έκδοση του συγκεκριμένου live δρομολογήθηκε προκειμένου να δραστηριοποιηθούν οι από πενταετίας -από το «Zorba the Freak» και μετά- αρνητικά προσκείμενες στον Παύλο δισκογραφικές –όπως πράγματι και έγινε, το Δεκέμβριο του ’89, οπότε και ο Σιδηρόπουλος υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την ΕΜΙ.

  • Η μαγνητοσκόπηση της συναυλίας αυτής κυκλοφόρησε σε DVD το 2009 –ακριβώς είκοσι χρόνια μετά τη δισκογραφική κυκλοφορία της- με τη φροντίδα και την επιμέλεια του Πάνου Ηλιόπουλου, ως μέρος της έκδοσης «Welcome To The Show» (Lyra, 2009), η οποία περιείχε και ένα CD με μια ανέκδοτη συναυλία του Σιδηρόπουλου και των Απροσάρμοστων στο club Ροντέο το 1986. Στο DVD περιέχεται ολόκληρη η συναυλία του Φλεβάρη του ’89 στο Μετρό -συνολικά 19 τραγούδια- και σήμερα αποτελεί ένα από τα ελάχιστα -και σίγουρα το πιο ολοκληρωμένο- ντοκουμέντα της σκηνικής παρουσίας του Παύλου.

Ο ΔΙΣΚΟΣ

Το «Χωρίς Μακιγιάζ» είναι το πρώτο ζωντανά ηχογραφημένο και το τελευταίο εν ζωή άλμπουμ του Παύλου Σιδηρόπουλου. Οι Απροσάρμοστοι είναι για άλλη μια φορά οι ακούραστοι συνοδοιπόροι, στην παγιωμένη σύνθεσή τους (Γαλανάκης, Πετρίδης, Αράπης, Δαρίβας) με την προσθήκη τουΛουκά Γκέκα στα πλήκτρα. Όλα τα κομμάτια του δίσκου –με εξαίρεση το τραγούδι «Τω αγνώστω θεώ» (δισκογραφημένο σε στούντιο εκτέλεση στο «Φλου»)- ήταν γνωστά από τις συναυλιακές εξορμήσεις του δημιουργού τους, αλλά παρέμεναν ανένταχτα από δισκογραφικής άποψης. Η ηχογράφηση στην οποία ανήκουν τα κομμάτια έγινε στη μουσική σκηνή Μετρό, την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 1989.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΥΠΟΔΟΧΗ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ

Η πλειοψηφία της δισκοκριτικής της εποχής γύρισε την πλάτη στο «Χωρίς Μακιγιάζ», θεωρώντας το αναντίστοιχο της σκηνικής παρουσίας του Παύλου Σιδηρόπουλου, κι αυτό όχι τόσο αδικαιολόγητα και αυθαίρετα. Πλέον, είναι κοινός τόπος πως το επίπεδο της συγκεκριμένης ηχογράφησης δεν πλησιάζει τις σταθερές της πληθωρικής παρουσίας του Παύλου επί σκηνής –και αδικείται, ειδικά, στα αυτιά όσων δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να θαυμάσουν τον Παύλο ζωντανά επί τω έργω. Παρ’όλα αυτά, ο χαρακτήρας του σπάνιου ντοκουμέντου που απέκτησε με την πάροδο των χρόνων, προσδίδει ιδιαίτερη σημασία στη συγκεκριμένη κυκλοφορία –ενώ αναδεικνύονται και σημαντικές συνθέσεις του Σιδηρόπουλου, που διαφορετικά δεν θα έβλεπαν ποτέ το φως της δισκογραφική δημοσιότητας και μιας κάποιας καταγραφής. Η κυκλοφορία είναι επίσης σημαντική και για επιπλέον λόγους: αποτυπώνει γενναιόδωρα την αγάπη του Παύλου για το blues («Blues», «Αλί»), εκφράζει τη συνεχή ανησυχία του για το υλικό του –το οποίο συνεχώς μεταλάσσει δημιουργικά («Τω αγνώστω Θέω»)- και αποκαλύπτει για πρώτη φορά μια πτυχή συνθετικής έμπνευσης που αντιστοιχεί σε ρεμπέτικες φόρμες και δρόμους («Τα σιγανά ποτάμια») –η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή από τη μεταγενέστερη κυκλοφορία του δίσκου «Τα Μπλουζ του Πρίγκηπα».

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΣΚΟ

«Πέντε χρόνια μετά το «Zorba the Freak» περίμενα τον καινούριο δίσκο του Παύλου Σιδηρόπουλου πως και πως, γιατί ήξερα ότι θα είναι ζωντανά ηχογραφημένος με παλιό και καινούριο ανέκδοτο υλικό και γιατί ξέρω και κάτι άλλο: ότι μπορεί ο Σιδηρόπουλος να κάνει συναρπαστικές συναυλίες, αλλά στους δίσκους του τα κάνει θάλασσα. Ένα λάιβ LP λοιπόν έμοιαζε η ιδανική λύση. Όμως οι ιδανικές λύσεις δεν ντύνονται με τέτοια απαράδεκτα εξώφυλλα σκυλάδικης (κι όχι σκυλίσιας) αισθητικής ούτε έχουν σημείωμα που πρώτα σε πληροφορεί πως υπήρχαν πολλές συναυλίες καταγραμμένες (άρα και η δυνατότητα να έχεις το κάθε κομμάτι στην πιο ζωντανή και ψυχωμένη απόδοση), μετά σου λέει ότι διαλέχτηκε να βινιλιωθεί η ηχογράφησης μιας μόνο βραδιάς, γιατί αυτή ήταν η μέρα που το γκρουπ μαγνητοσκοπήθηκε, και κλείνει με την τονισμένη πρόταση: «δείτε τους». […] Συνήθως η μπάντα του Σιδηρόπουλου γάζωνε στο πάλκο. Στο «Χωρίς Μακιγιάζ», όχι μόνο σαν πολυβόλο δεν ακούγεται, αλλά ούτε σαν γραφομηχανή. Κι όμως, είναι οι ίδιοι πάνω κάτω μουσικοί που τον συνοδεύουν σ’όλη τη δεκαετία του ’80. […] Και καταλήγω στην παλιά κι εκνευριστικά γνωστή κρεμάλα: βάζοντας αψυχολόγητα στην άκρη το πώς παίζεται και πώς ηχογραφείται η μουσική, ν’αντιμετωπίσω τα τραγούδια απογυμνωμένα σαν να είναι σκέτες ακολουθίες από νότες κι ακόρντα. […] Γιατί το «Αλί», το «Blues», το «Σιδηράκι», «Ποιοι Είσαστε Εσείς;» είναι χαντακωμένα σπουδαία τραγούδια».

Αλέκος Παπαδόπουλος, περιοδικό Ήχος, τεύχος 198, Σεπτέμβριος 1989